Voorwaarden:

- Actie is geldig tot 1 juni 2011

- Alleen inschrijvingen van eenzelfde club tellen voor die club

- Minimaal aantal inschrijvingen om kans te maken op de clinic is 20, ongeacht welk kamp

Met een goede start bedoel ik niet alleen de 3-0 overwinning tegen Argentinië, maar ook het feit dat we hier met zijn allen genieten. De wedstrijd tussen India en Pakistan was fantastisch om te zien en we hopen dan ook dat India tot het einde mee zal strijden om de finale plaatsen. Het enthousiasme van de mensen hier zal dan alleen maar meer toenemen en dit kan misschien zorgen voor meer publiek tijdens de andere ( lees:onze ) wedstrijden.

Ik vind het belangrijk om te benadrukken dat wij als team het super vinden om een WK in India te spelen en alles top geregeld is. Natuurlijk is de beveiliging soms een beetje teveel van het goede, maar hier hebben de deelnemende landen toch zelf om gevraagd?

Verder hebben we geen last gehad van een aantal berichten die in de kranten vielen te lezen.

Sterker nog: het hotel is top, de mensen zijn vriendelijk, we zijn binnen een paar minuten van het hotel bij het veld, eten is heerlijk, etc. Natuurlijk hadden wij tijdens onze openingswedstrijd op meer publiek gehoopt, maar hoeveel mensen komen er kijken als India in het Wagener stadion in Amstelveen tegen Argentinië speelt?

Wij moeten gewoon zorgen dat we goed presteren en dan wordt het vanzelf drukker op de tribunes.

Gisteren zijn we in ieder geval goed begonnen. Vooraf had ik voor een 3-0 overwinning getekend en het is gewoon een lekker begin. Dat er nog veel punten voor verbetering vatbaar zijn beseffen wij ons maar al te goed en hier zullen we in de volgende wedstrijden hard aan gaan werken. Het is in ieder geval top om te zien dat de corner goed loopt en Guus in topvorm lijkt te verkeren. De voorbereiding heeft aangetoond dat we ook in staat zijn veldgoals te maken en hier maken we ons dan ook echt geen zorgen over. Al had ik gister toch wel een hele grote kans (baal nog steeds dat ik niet mijn eerste WK goal heb gescoord).

Vier jaar geleden verloor ik de openingswedstrijd van Zuid-Korea en die klap kwamen we toen niet meer te boven. Bij mij overheerst dan ook opluchting en het goede gevoel. Ik denk dat de Australiërs, die hun eerste wedstrijd verloren ondanks goed spel, toch ook liever minder hadden gespeeld in ruil voor de 3 punten!

Het is nu zaak dat we ons richten op Nieuw-Zeeland en daar een goede tweede stap zetten. Vandaag hebben we een rustige training en zullen de fysio’s de benen los gaan masseren. Tussendoor is er genoeg tijd voor spelletjes, films kijken, lezen en natuurlijk de wedstrijd na bespreken.

Vanavond ga ik in een vol stadion kijken naar India- Australië en ben benieuwd wat dat gaat brengen.

Tussen al die Indiërs zal het wel weer beginnen te kriebelen en ben blij dat we morgen alweer aan de bak mogen.

We hebben er zin in,

Groeten vanuit een fantastisch India,

Floris

Over de veiligheid maken we ons weinig zorgen: op elk hoekje van de straat staat politie en ons hotel kom je zelfs met alleen een ‘zilveren dubbeltje’’ in je zak niet binnen. Iedereen moet door een metaaldetector en zonder accreditatie om je de lift niet in (hier moet ik wel aan wennen, want ben dat ding vaak kwijt). Het is overigens een schitterend hotel waar wij niets te kort zullen komen. Dit komt goed uit, want veel meer dan het hotel en het stadion zullen we niet gaan zien hier!

Inmiddels hebben we enkele trainingen gehad en ook twee wedstrijden gespeeld tegen respectievelijk Zuid-Afrika en India. De eerste wedstrijd, van 2 x 25 min, werd met maar liefst 7-3 gewonnen en na afloop overheerste dan ook het goede gevoel. Helaas verloren we gisteren met 2-1 van India en werden we weer even wakker geschud. Geen wedstrijd zal dit toernooi eenvoudig zijn en de wedstrijd tegen India heeft ons laten zien dat we 100% energie nodig hebben om elke wedstrijd aan te pakken. Verder moeten we niet teveel waarde aan de wedstrijd tegen India hechtten, het verleden heeft bewezen dat een laatste wedstrijd voor het toernooi niets zegt over de uiteindelijke eindklassering.

Ik kan me nog goed de laatste wedstrijd voor de Olympische Spelen tegen Athene herinneren die wij met 4-0 verloren van Zuid-Korea. Als jonkie schrok ik mij kapot en leek een Olympische medaille even heel ver weg. Gelukkig stelde de oudere jongens me gerust en hing er twee weken later een medaille om mijn nek. Jullie begrijpen waar ik na de wedstrijd tegen India van droom.......

Genoeg over de voorbereiding tot nog toe. Het mag van ons gaan beginnen en kan alleen maar zeggen dat iedereen staat te trappelen om maandag tegen Argentinië te spelen. Daarvoor staan er nog een paar trainingen op het programma en kijken we zondag live in het stadion naar India-Pakistan. Ik kan iedereen aanraden om rond de klok van 16.00 uur zondag sport 1 aan te zetten, want een wedstrijd tussen deze twee landen staat garant voor spektakel en helemaal op een WK in een uitverkocht stadion.

Zelf hoop ik dat de Indiërs gaan winnen en dat het enthousiasme van het thuis publiek nog meer toe zal nemen (mooier publiek is er niet).

Voor nu is het even goed zo......Ik ga mijn verjaardag vieren op mijn met slingers behangen hotelkamer en het zal voornamelijk bestaan uit lezen, films kijken en spelletjes doen.

Toch zou ik op dit moment nergens anders willen zijn!!

Ik heb er zin in, we gaan genieten!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hoe is de start van de voorbereiding geweest?

Na een lange reis (vlucht en bus) arriveerden we vorige week in het land van Mandela. Door de individuele programma's die iedereen keurig voor zichzelf had gelopen stonden we er als groep meteen goed voor. Dit moest ook wel, want de tweede dag stond er een wedstrijd tegen de Zuid-Afrikanen op het programma. Dat de wedstrijd nog niet helemaal soepel verliep (het individuele programma in Nederland was zonder stick en bal) was niet geheel onverwacht. Gelukkig wisten we de wedstrijd toch nog met 4-2 thuis te brengen. Na de wedstrijd tegen Zuid-Afrika stonden de Duitsers op het wedstrijdschema. Dat dit andere koek is werd ons al snel duidelijk. Na de eerste 35 minuten tegen onze oosterburen stond het 4-0 en besefte iedereen dat er uit een ander vaatje getapt moest worden. De tweede helft wisten wij 3 keer te scoren en scheelde het niet veel of er was een gelijkspel uit het vuur gesleept. Een wedstrijd met twee gezichten dus en iedereen was het erover eens dat het tijd was voor revanche. De derde en laatste wedstrijd in Zuid-Afrika was de beste (altijd lekker als er progressie in zit) en die wonnen we dan ook met 2-1 van Duitsland. Complimenten vanuit hier zijn op zijn plaats voor het zaalteam dat eerder op de dag al het Duitse team had uitgeschakeld tijdens het EK in Almere en ons het goede voorbeeld hadden gegeven.

Naast de bovengenoemde wedstrijden is er ook elke dag getraind. Om iedereen thuis een idee te geven zijn we gemiddeld per dag 6 uur intensief met hockey bezig. Deze trainingen vonden niet alleen op het veld plaats, maar ook in het zwembad in de vorm van "aqua-joggen". Het blijft een luxe dat je midden in onze winter lekker met korte mouwtjes op het veld kan staan, terwijl iedereen die in Nederland wil sporten het ijs moet opzoeken ingepakt met wollen truien en jassen.

Neemt niet weg dat het hier geen tijd is voor vakantie en elke dag in het teken staat van onze voorbereiding op het WK. De nadruk lag hier in Zuid-Afrika dan ook op veel trainingen en de wedstrijden om een eerste goede stap te zetten. Grote en enige tegenvaller deze week is de blessure en het daarmee gepaard gaande vertrek van Laurence. Hij is niet alleen een hele belangrijke speler, maar ook een wereld gast. Wij hopen dan ook met zijn allen dat zijn revalidatie voorspoedig zal verlopen en we hem snel weer bij de groep terug zullen zien. De manier waarop Laurence met de tegenslag omging zegt veel over zijn positieve karakter. Laurence we missen je hier nu al.

Naast het hockeyen, wat zoals eerder gezegd centraal stond, was er ook een dag ingepland voor ontspanning. Deze dag stond er een "Cheetah Experience" op het programma geregeld door niemand minder dan Paul van Ass. Hier werden de mannen van "jongens" onderscheidden. Een aantal "mannen" liepen zonder zich druk te maken door het wildlife park heen, terwijl andere niet vergaten continu om zich heen te kijken. Ik noem hier geen namen Billy... Het mooie aan deze "Experience" was dat het niet alleen bij kijken bleef, maar we deze "katjes" ook mochten aanraken.

Al met al een ervaring om nooit te vergeten.

Bijgekomen van alle indrukken vertrokken we naar het hotel alwaar een heuse Afrikaanse "Braai" voor ons klaar stond. Het was een zeer geslaagde avond met heerlijk eten en goede gesprekken. Terwijl ik dit verslagje schrijf zit ik in de bus naar het vliegveld alwaar wij via Dubai in Doha terecht moeten komen. Morgen om 11.00 uur hopen we daar voet aan de grond te zetten. Hier staan twee wedstrijden tegen Pakistan en ook weer enkele trainingen op het programma. Meer hierover volgt...

Vriendelijke en zonnige groet,

Floris Evers